100311-110311

hadi anlat deseler anlatamam
bir yere gidiyorken cayıp bir başka yere gitmeyi,
pek mutlu değillerdir ama
hayatlarındaki son hatıra
keskin hamlenin şimşeği
ve boydan boya yaran bıçak olanlar*

tuzun sesi yoktur içe işler bir ince
mıknatıs kalbi var zanneder gece gündüz
bir karga beyhude bakınır çaput korkuluğuna,
benzetip durur insan kendini insan olanda
eğilen ağaca, düşen çığa, kuru dereye –bileği
ah işte böyle bükülür kalır çarnaçar

bir yağmurun ölümü toprağın da ölümüdür
hadi anlat deseler anlatamam
caydığın yerdeki dikenli bitkileri,
üç kelimeyi zor sığdırır son satıra
hatırayı titreştiren sesiyle uçuçböceği
kapısı kapanır bu şiirin de böyle apar topar

(*) ilk iki mısra: edip cansever, “sonrası kalır, c. ıı [bütün şiirleri]”, yky yayınları, 2011, s. 143; sonraki dört mısra: borges’in “milonga de calandria” adlı şiirinden.

Reklamlar

Bir Yanıt to “100311-110311”

  1. aysenur BS Says:

    neden artık yazmıyorsunuz metin bey! 😦

Bir Yanıt Bırakın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Log Out / Değiştir )

Connecting to %s


%d blogcu bunu beğendi: