TEĞET (2)

(…)

kime aitsin sen?
gerçek misin?
çiçekleri, hayvanları, kuşları düşünüyorum
hepsi de göründüklerinden daha iyi
o kadar da gerçekler ki.

bir kadın olmaktan başka birşey
gelmiyor elinden. hepimiz birşeyler
olmak üzere seçilmişiz. örümcek, aşçı.
fil. herbirimiz bir sergiye
asılacak birer tabloyuz sanki.

— şimdi ise tablo, sırtı üzerinde döner,
dirsek üzerinde bir tur atar
yarım bir ağız, bir göz ve galiba
bir burun görebiliyorum
gerin görünmüyor, saklanmış durumda
ama senin çağdaş, yaşamakta olan modern
bir çalışma olduğunu biliyorum
belki ölümsüz değilsin
ama biz sevmiştik.

lütfen horlamana
devam et.*

(*) bukowski, “günler tepelerden aşağı koşan vahşi atlar misali”, ss.63-64, parantez yayınları, 1994.
(**) arianna savall, “mester d’amor”, bella terra.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s


%d blogcu bunu beğendi: