KÖR NOKTA

belki de kelime aralarındaki boşlukla başladı herşey. suyla tuz, tuzla bastırma, bastırmayla uçuş, uçuşla gök arasındaki keskiye gelmez boşlukla, saydam, mağrur. atlılar ta o zamandan binip uzaklaşmışlardı atlarına. atlılar atlarına da uzaklaşmışlardı –yönün eyeri, endişenin gemi, korkunun kırbacı… belki de atların gözlerindeki bakışın masumiyetiyle başladı bunlar.

evsizler cenneti benim ruhum bayım. belki de herşey bu inançla başladı bende. esrar sardım tek tek çömelip önlerinde yazın, cırcırböceği sesiyle. üşüdüm hiçbirine hissettirmemeye çalışarak utancımı geceden. ki öyledir, gece insanı kendi çıplaklığının tamamlanmamışlığıyla yüzyüze bırakır. esrar sardım –dilin esrarını. dil insanı fare deliğinde kedi patisiyle bırakır. belki de çoluk çocuk oturmuş seyrediyordur sabah mahmurluğuyla.

ben bir taşa “taş ol!” dedim. biliyor muydum, bilmeden dedim. belki de hayattaydım, ışık vardı. belki de seçemiyordum.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s


%d blogcu bunu beğendi: