TAŞ ARALARI

istanbul’a sığar mı fikret mualla kırmızısı yüreğim? yol taşlarının aralarından başını uzatmış otların cılız neşesine katılsam şimdi, vapur düdüklerinin sesine tutunup denizi yarsam köpükleye köpükleye. sigara tüttürenlere baksam, dumandan rahatsız olsam. biricik küfrümü bir ip merdivenle göğe yükselttim, bulutlara değdirdim, boya oldu üstleri başları. biricik küfrüm: ben ol, yaşa, gör! istanbul şahdamarımdan fışkırır mı ikindi ikindi? hiçbir şiirde taşkınlık tecrübesi olmayan bir alelâde rüzgar doldurmuş havayı. bildiğin sıcağa benzemiyordu dün sıcak. bugün derisini görebiliyor insan. taş araları beni bekliyor. gitmeliyim. sokaklar ruhuma ıslıkla çalınan birer şarkı olarak dolar mı?

(*) giota nega, “me ta maita kleismena (with eyes shut)” ve “thrilos lonias”, ege’nin karşı kıyısından ezgiler.

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s


%d blogcu bunu beğendi: