BİR KIŞ MASALI

insansın. doğarsın. sana cennet gibi gelen ve fakat cehenneme çevrilmiş bir ülkeye doğup büyürsün kuzu kuzu. mutlu ya da mutsuz bir çocukluk geçirirsin -benimki meselâ yalnız sayılabilecek ama çok mutlu bir çocukluktu. annen her anne gibi güzel, fedakâr, haylazlık yaptığında üzülen ama seni hep bağrına basan, anne gibi annedir işte. baban vardır ya da yoktur ya da uzaklardadır iş için. ablan abilerin vardır belki. hısım akraban? vardır vardır. evlerinde kalmak için üç gün öncesinden hazırlıklar yapmaya başlanan, bahçelerde koşup oynarken kan ter içinde kalınca değiştirilecek yedek giysilerin, kâgir evlerin ikinci katlarında, beyaz örtülerin kuytu ama ferah serinliğinde yatılacak ikindi uykularında üstüne geçirilecek pijamaların, misafirperverliğe teşekkür babında götürülecek lokumların, şekerlemelerin, değiştokuş edilecek ev yapımı erişte ve erik reçellerinin, araya gizlice sokuşturuluverilen kimi özel oyuncakların tıklım tıkış doluşturulduğu çantalarla yatılı ve uzatmalı misafirlik seferine çıkılan ve bu seferin çoğu kez üç gün sürdüğüdür onlar. konu komşularınız, sokak ahalisi, aşağı ve yukarı mahalle takımları, boş arsalar, bisikletin varsa ya da yoksa veya renk renk çeşit çeşit misketlerin varsa ya da gazoz kapakların, mızıkçı oyun arkadaşların… onlar da vardır. hayat işte, koca bir hayat, say say bitmez. daha ne çok şeyin, ne çok insanın, ne çok yaşantın olacaktır. ve bin türlü duyguyla örülü bir hasır sepetin… ör ör bitmez bir sepet.

bitmez de, bütün bunların ötesinde, tek başına bir yerde bütün ışıltısı, parıltısı, çekici renkleri, muhteşem siluetiyle duran birşey vardır: aşk. tarife ne hacet dedirten bir tuhaflık. bir acayiplik. bir gariplik. bir delilik. bir sersemlik. bir oyunbozanlık. bir düzenbozuculuk. bir bozgunculuk. bir zıpçıktılık. bir kuraldışılık. bir asilik. bir suçluluk. insan doğar. insan büyür. insan yaşar. insan bir türlü ölmek bilmez. ölmeden önce yapılması gereken şeyler listesinde tek bir madde vardır çünkü. şansına. hayat ne getirir ne götürürse artık. şans deyip geçmeyecek, biletini alacaksındır. gidişdönüşlü mü aldın, zararı yok. dönersin, dönerken bazı eşyalar da seninle gelir. oyuncak bir tren meselâ. enis batur’un trenler kitabında, kaybettiği dumanını arayan. eprimiş, erimiş düşkırıklıkları veya. ya da nedenli nedensiz korkular, gölge boksları, acele yaralanmalar. hatta bunların hiçbiri değil de, sadece bir boşluğun sızısı. kopmuş bir bacağın yıllar sürecek ağrısı. sapasağlam bir ciğerin zifirle boğulmuş hissi veren hücreleri. namlusundan fırlayan saçmalarıyla her yerini kana bulamış bir ayrıdüşmüşlüğün saçma-101 dersi. dönüş biletin yoksa da bazı eşyalarla yaşarsın zaten. bu gibi eşyalarla bile. hatta çöpev bile olur yaşadığın yer. komşular belediyeye şikayet dilekçesi verirler. evinde ölü bulunursun. mutlu bir ölü. mutlu iki ölü, hah hah haaa. mutlu iki ölü. çöpevse çöpev, onlara ne! eşya, insan içindir. eşyayı insan üretir. insan tüketir. eşyasız olur mu hiç.

neyse işte. benim iki çöpevim var. yok yok, üç ev. yok yok, dört. evet, dört. malvarlığımın ayrıntılı dökümünü elbette burada verecek değilim. şimdi verecek değilim. ama şöyle diyeyim: birinde oturuyorum. ikincisinde oturuyorum. üçüncüsünde oturuyorum. dördüncüsünde kim oturur, kimler oturur, ne zaman oturur, nerede oturur, orada oturmak ne demektir, hangi eşyalarla tıklım tıkıştır, tıklım tıkış mıdır, eşyası var mıdır, çöpev değil de boş ev midir, ebruli hanımelleri, mevsiminde aktarılması gereken damı, zaman zaman onarılmayı bekleyen muslukları var mıdır, bunlar birer soru, ortada durup dururlar.

bir de komşularım var. adını sıralamadıklarımı unuttum sanılmasın’ı peşin söyleyeyim. birinin adı virgilius. birininki joa. birininki talis. birininki ekmekçi. birininki pa. birininki banu. birininki neo. birininki farukahmet. birininki kaçak. birininki suat. birininki seviyesiz. birininki evli. birininki çuvaldız. birininki elektra. birininki, dur, neydi… saymayayım, bir elin parmaklarını geçiyor bayağı bi. ışıklarım yerli yersiz söndüğünde merak ediyorlar. kahve pişiriyor biri. öbürü bi cümle ediyor ki o kadar olur. bir diğeri “insan” bu değildir de şudur aslında’ya getirip bırakıyor beni usulca. komşuluk haklarını nasıl öderim bilsem. bilmiyorum.

işte öyle. daha ne diyeyim ki. yaşayıp gidiyorum. çaktırmadan kimseye. yaşamak buysa budur yani. başka bir yaşamak peşinde koşup durmanın türkçesi.

“kar mı?” diye sormuş minik otlar. “kar ne demek?”

“ah, evet,” demiş yaşlı çınar, “sizin daha bu yıl doğduğunuzu unuttum. kar kışın yağan, yumuşacık soğuk bir örtüdür. ama bitkiler için sıcak bir yorgan gibidir. donmalarını engeller. sizin için kusursuz bir örtü. hele bir yağsın ondan sonra üşümeyeceksiniz. hadi şimdi bir an önce bahçenize dönün, (…)”

size bir gün feridun oral’dan bahsedeceğim. ses tanrıçam lhasa’ysa, çizgi-renk tanrım da odur. bende tanrı çok, asıl tanrı’nın “ben buradayım” işaretleridir hepsi. yaşamam içindir. görmem, duymam, bilmem. kâinatta miniminnacık, önemsiz ama diğer her önemsiz noktacık gibi kendine özgü bir anlamı olan bir nokta olduğumu hatırlarım hep öyle işte. öyle işte.

müzik?

müzik!

size şimdiye kadar çaldıklarımdan bir potpuri yapıverin. valla yorgunum. ölümü beklerken sıtmaya tutulmuşun yorgunluğu gibi işte. öyle işte.

Reklamlar

6 Yanıt to “BİR KIŞ MASALI”

  1. Banu Says:

    Komşumun posta kutusuna minicik bir şarkı bıraktım şimdi kendi tanrımdan.

  2. çuvaldız Says:

    var olmanın, var olduğunu bilebilmenin hayesi değil mi aşk? Pervane ve ateş misali..ben sende yanmadan sen olmayı bilemem gibi 🙂

    Metin bey iyi ki varsınız.

  3. çuvaldız Says:

    hayesi değil gayesi 🙂 klavyedeki komşular karışmış

  4. JoA Says:

    ses verdiniz. var olduğunuzu zaten biliyorduk da, var olun siz yine de:)

  5. ekmekcikiz Says:

    Sıtmayı da iyileştiriyorlar, bilirsiniz.
    “Her derdin devası vardır.” derler.

    “kâinatta miniminnacık, önemsiz ama diğer her önemsiz noktacık gibi kendine özgü bir anlamı olan bir nokta olduğumu hatırlarım hep öyle işte.”

    Öyle işte!
    🙂

  6. Passive Apathetic Says:

    alip basini gidesi gelmis, kimseye hayri yok, yuzunde meymeneti kalmamis bi komsu olsam da bu aralar, buranin ev sahibi ve burada adi gecenler, alttan alta adi gecenler, en sevdigim komsularim sizsiniz canlar. Hepinize sevgiler.
    pa

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s


%d blogcu bunu beğendi: