YURTTAN SESLER

son beş yazının beşi de tümüyle alıntıdan ibaret, görüldüğü gibi. başkalarının sözlerini aktarmanın o sözleri tümüyle onaylamak anlamına gelmediği de çok açık. nitekim mesela eleştirel günlük arkadaş itirazında haklı bence de. geçmişten ya da bugünden, dünyadan ya da kendi ülkemden, şu ya da bu alandan, hiçbir “büyük” ya da “ünlü”nün hiçbir sözü dokunulmaz değildir benim için. grinin tonlarına yaşam/ifade hakkının tanınmadığı her düzen, kendi alanında ve toplamda totaliterliğin kapısını çalar. kaldı ki bağlam da önemlidir, alt ve yan anlamlar da, çağrışımlar da, sözün sahibinin hayatıyla sözü arasındaki ilintilerin oluşturduğu arkaplan da… vs vs.

***

blogistana geri döndüm de, hoşnut değilim bundan pek. üstelik de sağlığım da yerinde değil artık. neredeyse her allahın günü doktor doktor geziyorum. niye yazıyorum ki? okuyanlara bir faydam mı var? kendime bir faydam mı var? blog yazmak zaten fasafiso bir iş bence, öyle pek de önemsenecek, hele de büyütülecek birşey asla değil. kendi aramızda eğleniyoruz, hepsi bu. “düşün”enler için özellikle yüz yıldır son derece tehlikeli ve ruh karartıcı hale gelmiş olan, faşist zihniyet ve ruh halinin su götürmez biçimde başat ve egemen olduğu böyle bir ülkede yazmak, bütün bunların ötesinde çok da sakat bir iş, 301′ler, şunlar bunlar… bir de hakikaten zamanınızdan çalıyor blogçuluk -zaten son derece kısıtlı olan zamanınızdan. ne veriyor karşılığında? bir ölçek keyif, bir tutam dostluk simülasyonu, bir kaşık bal. sosyalleşiyorsunuz belki sanal olarak. şişik egoların, zaafiyetlerin, yırtık maskelerin oyun alanında dolanıp durmanın ne alemi var peki? güzellikler yok mu? elbette var, hem de bayağı bi çok var. ama onlara ulaşacağım derken kendinizi harap, dahası ziyan etmenin lüzumu ne?

bu konuda ruh halim pek bir dalgalı şu sıra. boyun fıtığının dayanılmaz ağrıları mı böyle yaptı beni, bilmiyorum artık. üstelik minti’nin de ön sağ patisindeki parmak kemiklerinden biri kırılmış, röntgenini çekti doktor, ilaç verdi, altı hafta evden dışarı adımını bile atması yasak. stres dizboyu.

***

bloğun adını “sade suya tirit” diye değiştirsem mi acaba?

***

gene estiler bana. hayırdır inşallah diyelim. ya da siz bana bakmayın.