LE TEMPS DES CERISES

bugün 1 mayıs. elele tutuşarak, neşeyle, çiçeklerle donanarak, marşlar filan değil hayat dolu şarkılar söyleyerek geçirilecek bir gün oluşunu bu ülkede hiç göremeyeceğimi biliyorum. neyse, bizim yerimize nana mouskouri şakısın bari, n’apalım. kiraz vaktini çok severim ben, kiraz ağacını da, kiraz meyvesini de, kiraz sevincini de. umut için halâ geç değil. distopik zamanlar hiç gelmesin diye çabalamak için de.